اشعار رضا دال
بنام خدای مهربان
**************************************************
خوش همایَه بُچُکم کُهتک ماهت یه شو
تُت بَهم تو شَمله ی داغ نگاهت یه شو
کِل اَکِل چَنگنُ مُودت بزنم سَر کَنگی
تا گنوگم کَنه مُولاک سیاهت یَه شُو
********************************
ای روزگار جُنوُم کس ناگِرِه نِشونوم
خونی دل جوونوم ، آواره ی زمونوم
وی زندگی اجنگوم ، کوهن ا روی کَنگَمُ
آخه چطور نَلنگمُ ، وی کوله ی گرونوم
چشم طمع ندارم ، حتی همی برارم
گفتی که روزگارم خوه و برا ندونم
ای بس گپم کشیده ، روز خوشم ندیده
بیخود نهی بریده ، ای زندگی امونم
تو شهر غم کجایه ، پیدا تر ای مو تایه
حیرون اگه بیایه ، پیدا کنی نشونوم
*****************************
تو صف بشک خو ای مو سحری معطل کن
تیغ ابروت بکش سینه ی مو شهتل کن
دمچک عشق تو خشکیز کشن تو چله
آتش ای غیب بیا کودوم دل منگل کن
*********************************
آسمون قدت ای خاک ب بالی کردم
ای تهاریش گ ای مو واستالی کردم
سجل بخت مو جز بی نومیوم هچ نهر
قلم ای جوب خودت درکو و دالی کردم
********************************
مو نادونم چه تقدیری دلاله
اخولکم بی تو زنجیری دلاله
تو روتی و چرت دادم ولی مو
دلم پیش دلت گیری دلاله
*********************************
تفنگ چشمونت کاری هنوزا
ا رو سینم ب رگباری هنوزا
دلوم آهوگ اهلیه رمندت
که هر چه اگشتنوم گاری هنوزا
**********************************
دو چشمت صد کلاس ناز داره
نگاهت برق چندین فاز داره
بیا و سرعت گازت ببر گود
مسیر عشق دست انداز داره
********************************
اگه چه وی یه گبل وی بار دردوم
ولی پای نوشتن مرد مردوم
ب پیر گشمیرون شاه اشرف
که کاغذ خون قوم پا و لردوم
*****************************
مگو که مو چنونم یا چنینم
ندیستت تو گریک سر پسینم
نه شو باد نه هم سوز لوارم
مواستون غم روی زمینم
****************************
(باس به)
باس ب ای آدمون دلتنگ مکن
ور سر کس چادر نیرنگ مکن
پیش خدا ساده دلون محترمن
گول مخو ای یه خشم رنگ مکن
دست زمونه همه هَ سنگ گهُرت
پای خودت تو اگه وا جنگ مکن
دوره خرابن اِزمون کُت کَلکن
وی گپ هر کس دهل اَ کنگ مکن
مهل برسه پای همه کس ب دلت
تو یه کپر جای خدا تنگ مکن
ما همه هِمرو و صباح بار اکنین
زو بِرَ آماده بَ درنگ مکن
****************************
منوجون بی تو یه دنیای دردوم
اَ کِل تو ای کروک غصه لَردوم
تو پرک جونومی مین جهانی
به قربون همی اسمت بگردوم
***************************
منوجون سر رست وی جونت اَواتُم
کلاتت خوی ماکنگُن اواتُم
تمام جاونت مث شاه اشرف
بَ دور ای دست نامردون اواتوم
*****************************
(کوت غم)
دوتلویی لهر ای کوت پر ای غم
شمله ی کودوم آهت چه بلندی
کصه ی سوز گریک توم خونده
تا به آخر همه ی هق هق چندی
دُحتنِ غرصه نشین محله درد
روسریون شو خدایا چه فکیری
ناز بالاترک ای ماه نهشته
سر همه ی گپ دل دنیا همه گیری
دهل گرم میاری که اتی عیش بی چمک آه تماشا ی نداره
محرمی هسته اگه مرد بیاتی
مونت دردوم باوای نداره
گشنه ای عار خَشَم بو همه شو
کُرسکَ خشک دلُن تر بکنی
پست ، پستی خودی کرده بلند
صندلیون همه منبر بکنی
سنگن درد ابو جهل نهشتی
پای پیغمبر دستی رسه تا نون
اورون زار قلم بهل ببارن
ای خدای خوش استون منوجون
ای خدای ..........
****************************
( چشمونت پچیل کن )
بیا بیا بَ دیدنوم که دیدنیوم
دریپ ای گلگنجک درد چیدنیوم
هفت پشت کللا تمومی پرتکالوم
تو رمک دست که نه بریدنی یوم
جیرگ اگه یاو ودون نداره شادوم
که ای یه کچل قفس روزی پریدنیوم
آکده گودَیوم اَ تو چش زمونه
که وی دو کرون بی مهری خریدنیوم
پیدا تر ای مو تو شهر غم نی
چشمت پچیل کن بَ خدا دیدنیوم
************************